lato ukradkiem zdjęło sandały
ogród zmarniały otula płaszcz mgły
ostatnie tańce liści na wietrze
kochany wiedz, że znów śnię nasze sny
*
pajęcze nitki srebrem się mienią
to one zmienią błogi krajobraz
promienny obraz zastąpi inny
bordowo–winny rudawy kontrast
*
ptaki trelami łąki żegnają
za słońcem gnają więc byleby w dal
pani opodal zdobi pejzaże
lśniące miraże rozłąki znów żal
*
jeszcze południe słońcem nas mami
widok za szkłami budzi fantazję
tkaną synkrazję przez żywioł świata
zgasła poświata koi atrakcje

__
8/9.9.2026

(Tag Jesień)