wymyślasz swojego awatara
instalujesz go w przestrzeni
żresz chlasz rozstrojony

w kiblu robisz kupę na kolanach
nafaszerowany płomieniami
lewitujesz w poszukiwaniu manny

coraz częściej klęczysz
coraz bardziej gaśniesz

daleko gdzie słońce
rozpływa się w ustach
zastyga śmiech w torebkach

tam są pokoje
wypełnione po brzegi bólem

wąskie korytarze niosące
echa cudzych stóp

tam jesteś ty
podłączona do martwych węży
z którymi współistniejesz

automat na życie nie działa gdy
wkładasz pięć zeta i dostajesz
chujowego sprite’a zamiast coli

córeczko wróć
mi życie

w Simsach.

___

2016.