Siedzi dziecię przy stoliku
kreśli wiersze w pamiętniku.
Mama wzdycha, pęka z dumy
tato spojrzał, w hołdzie umilkł.
.
Ciocia z wujkiem, babcia z dziadkiem
sąsiad, kuzyn na dokładkę.
Kto przeczytał, wsiąkł z kretesem:
taki zdolny nasz osesek!
.
Gdy podrosło trochę dziecię,
chciało błysnąć w internecie.
Chciało światu dać swój talent,
ale świat go nie chciał wcale.
.
Na portalu poetyckim
biedne dziecię ktoś zwymyślił:
że rymuje gramatycznie,
a to obciach w towarzystwie.
.
Niech no dziecię się poduczy,
miast rozgłaśniać cykl popłuczyn,
bo jest bardzo pewne siebie,
ale ledwo się kolebie!

__
23.8/2.9.2026